logo
 

Suzanna's column

Suzanna van de Hunnen (pseudoniem) is docente pedagogiek aan de Pabo in Arnhem. In 2005 krijgt ze eierstokkanker. Een jaar later vertellen de artsen haar dat ze is uitbehandeld. Voor www.doodgewoonbespreekbaar.nl schrijft Suzanna over haar leven en haar naderende dood.  In 2010 wint Suzanna de Pen-als-Lotgenootprijs met de inzending Overleven, doorleven en door leven.

In haar eerste boek Stervensdruk - Geen tijd om dood te gaan (2011) beschrijft Suzanna het proces waarin ze zich ontworstelt aan de wurggreep van de doodsangst. Een verhaal, dicht op de huid geschreven waarin angst en moed, verdriet en humor, hoop en wanhoop uiteindelijk naar een verrassende ontknoping leiden.

 

Cadeautjes

06 april 2011
Vroeger, toen ik nog gezond was, deed ik het al. Sommigen noemen het zegeningen tellen. Zegeningen van God of het Lot. Ik noem het cadeautjes ontvangen. Cadeautjes van het leven.
Lees verder (6 reacties)

De beste wensen

14 december 2010
De wens is de vader van de gedachte. Een aardige pappie die ons af en toe liefdevol bijstuurt.
Lees verder (5 reacties)

Magie

28 oktober 2010
Ik loop met een been op de stoep.... En een been in de goot.... En als ik dat niet doe.... Dan ben ik morgen dood....*
Lees verder (3 reacties)

Feestje

05 oktober 2010
Raadseltje: een belangrijke dag in oktober? Dierendag? Fout. De Internationale Dag van de Palliatieve Zorg valt dit jaar op 9 oktober. Ik behoor al vier jaar tot de doelgroep, maar kwam pas een paar maanden geleden bij toeval achter het bestaan van deze dag.
Lees verder (1 reactie)

Kussen

06 juli 2010
Ledigheid is des duivels oorkussen. De pastoor die op mijn lagere school godsdienstles gaf, gebruikte deze uitdrukking graag en veel.
Lees verder (5 reacties)

Lazarus.

18 mei 2010
Lazarus en Jezus waren vrienden. Lazarus ging dood. Zijn dierbaren waren erg verdrietig. Toen Lazarus vier dagen dood was, kwam Jezus. Hij bad tot God. Daarna zei hij tegen Lazarus: sta op en kom uit je graf. Lazarus deed dat. Eerst schrok iedereen zich het leplazarus. Daarna was iedereen heel blij.
Lees verder (1 reactie)

Een ongemakkelijke waarheid

20 april 2010
De hele wereld is in de ban van duurzaamheid. De dood staat voor onverbiddelijke vergankelijkheid. Met mijn prognoses ben ik een wandelend symbool van vergankelijkheid. De wandeling gaat door een wereld waar duurzaamheid staat voor alles wat goed is. Dat botst. Duurzaamheid en de dood zijn onverenigbaar.
Lees verder (1 reactie)

Later als ik dood ben

02 april 2010
Rond mijn dood heb ik langzaam maar zeker een verlanglijstje ontwikkeld. In het begin was dat beperkt tot goede pijnbestrijding en de wens om gecremeerd te worden.
Lees verder (2 reacties)

De dood en Suzanna: een introductie

25 februari 2010
Sinds een paar jaar weet ik dat ik kanker heb. Eierstokkanker. De ziekte van oude vrouwen, nota bene. Daar hoor ik helemaal niet bij, ik ben nog lang niet oud. Het heeft me een jaar strijd gekost om te kunnen accepteren dat ik kanker heb.
Lees verder (6 reacties)

Suzanna van de Hunnen