logo
 

December

December is voor mij de maand met de meeste tradities die verbonden zijn met mijn kindertijd in een klein dorp in Zwitserland.

Zonder een zelfgemaakte adventskrans en zelfgebakken koekjes kan het voor mijn ook hier geen kerst worden. Met name de vier kaarsen van de krans vind ik mooi, ze geven het langzame opbouwen van de kerstsfeer aan. Het licht dat meer wordt, elke zondag een kaars meer, tot dan op de avond van 24 december de kerstboom voor het eerst mag stralen.... als ik er aan denk word ik helemaal warm van binnen. Ik noem mij niet gelovig in de traditionele zin maar wel met deze oude tradities verbonden. Mijn eigen tradities....

Hoe zou de kerstmaand in het hospice gaan? Doet dit nog iets speciaals bij onze  vier gasten en hun families? Voor de familie zal het sterven van een dierbare in deze maand altijd met de voorbereidingen van de festiviteiten weer herinnerd worden. Mooi voor degenen die de laatste fase van hun familielid als waardevolle ervaring een plek hebben kunnen geven. Pijnlijk voor anderen.

Afgelopen zaterdag kregen wij aan de HGU voor het eerst docent Peter van Oldenbeek, met de module 'energetische behandeling'. Als huiswerk moesten wij hem onze gevoelens en belevingen over de dood door mailen. Bij het schrijven werd ik me ervan bewust dat het niet helemaal waar is dat ik niet bang ben. Op dit moment zou ik het zo willen formuleren: ik ben niet bang om dood te zijn, maar wel voor de mogelijke pijn die zou kunnen komen vóórdat het zover is. Toch heb ik de afgelopen tijd zowel door de opleiding als ook door de ervaring in het hospice gezien dat pijn goed kan worden bestreden. Goede, duidelijke communicatie van alle kanten is hier even belangrijk als het kennen van de mogelijkheden die er zijn om pijn dragelijker te maken. Niet alleen medicamenten maar ook warme aandacht, soms afleiding, soms juist diepgaande gesprekken, mooie klanken of een zachte voetmassage kunnen helpen. Mooi is dat de laatstgenoemde 'pijnverzachters niet alleen de stervende persoon helpen maar ook de andere persoon. Het is dan niet meer naast de stervende staan, het is dan een stukje leven, een moeilijk moment echt met hem delen.

Ik wens onze gasten en hun families dat ze nog veel momenten kunnen delen en dat ze deze later als veel waardevoller herinneren dan alle ooit ontvangen kerstcadeaus. In die zin wens ik ons allen een mooie adventstijd!

Tot blogs!

Renate