Zoek

Later als ik dood ben

Rond mijn dood heb ik langzaam maar zeker een verlanglijstje ontwikkeld. In het begin was dat beperkt tot goede pijnbestrijding en de wens om gecremeerd te worden.

Ik kreeg in de loop van de tijd een hechtere relatie met mijn dood. Mijn angst nam af. Ik durfde scenario’s te bedenken. Daarmee namen mijn wensen en verlangens toe. Ik kreeg steeds meer hoop. Hoop op het mogen sterven van mijn eigen dood.

Wat een geluk dat ik in Nederland geboren ben. Wat een geluk dat ik in Nederland ga sterven. In mijn laatste fase zal ik een batterij aan zorgverleners om mij heen hebben. Ik hoop dat één van hen de leiding en de coördinatie op zich neemt. Ik hoop dat deze begeleider ervoor zorgt dat de zorgverleners van elkaar weten wat ze moeten doen en wat ze moeten laten. Hun handelen op elkaar afgestemd wordt. Dat ik helemaal op kan gaan in mijn dood.

De meeste pijnspecialisten werken in het ziekenhuis. De meeste mensen sterven niet in het ziekenhuis. Ik hoop dat de begeleider de weg naar de specialisten weet te vinden als dat nodig is. Ik hoop dat de pijnspecialisten flexibel toegankelijk zijn. En dat ze, naast medisch technisch competent, ook creatief durven te zijn.

Ik heb mijzelf sinds ik kanker heb vaak verrast door de beslissingen die ik nam. In elke fase van mijn ziekte bleek ik iets te leren, van visie te veranderen en andere keuzes te maken. Ik hoop dat ik in de verschillende fases van mijn ontwikkelingsproces naar mijn dood toe die ruimte krijg. De ruimte om mijn keuze voor palliatieve sedatie te veranderen in euthanasie. Om daarna mijn keuze voor euthanasie toch maar liever om te zetten in niet reanimeren. Ik hoop dat ik mag twijfelen en veranderen. Dat ik stap voor stap naar mijn dood toe mag groeien. Ik hoop dat de zorgverleners sensitief zijn voor mijn behoeftes. Ik hoop dat ze vanuit hun expertise responsief zijn en mij helpen met mogelijkheden en beperkingen.

Ik hoop dat ik thuis mag doodgaan. Ik hoop dat het lente of zomer is. Ik hoop dat ik in mijn hangmat in de tuin doodga. Ik hoop dat het laatste wat ik voel de hand van Judith is. Ik hoop dat het laatste wat ik zie ‘mijn’ eekhoorns zijn. Ik hoop dat het laatste wat ik hoor de vogels zijn. Beetje geestverruimende mediwiet als aanvulling kan geen kwaad lijkt mij.
Als ik op een winteravond in mijn bed in slaap val en nooit meer wakker word vind ik dat ook goed.

Ik hoop dat ik de regie over beïnvloedbare factoren in eigen hand kan houden. Ik hoop dat ik met onbeïnvloedbare factoren kan leven en sterven.
Ik hoop dat ik voor mijn nabestaanden in Nederland de juiste keuzes heb gemaakt voor mijn Hollandse crematie. Ik hoop dat ik mijn familie in Hongarije genoeg vrijheid heb gegeven voor de traditionele begrafenis van mijn as in Hongarije. Ik hoop dat de dorpsdominee de as van een ongelovige, mijn as, wil begraven in het graf van haar diep gelovige moeder en grootmoeder.

Ik hoop dat mijn rouwkaart gelukt is. Een rouwkaart ontwerpen is functioneel en kan ook heel lollig zijn. Versie één staat vol met bizarre onzin. We hebben ons dood gelachen. ‘Kleding: liever niet. Suzanna hield van de natuur.’ De conceptversies laten een lijn zien van morbide humoristisch naar serieus en ontroerend mooi. Onze emoties volgden deze lijn. Ik ben blij met het eindresultaat.

Ik hoop dat mijn nabestaanden in Nederland en in Hongarije vrede hebben met mijn dood.  Dat ze kunnen concluderen dat ik gestorven ben zoals ik geleefd heb. Vanuit mijn eigen wijsheid.

Dat is wat ik wil. Voor later, als ik dood ben.

2 commentaar(en) op artikel "Later als ik dood ben"

Hallo levensgenieter .

Zolang je zo in het leven staat als u met zoveel humor, blijven de mensen die u om u heen verzameld heeft graag bij u komen .

U durft kwetsbaar te zijn uw

gevoelens te tonen aan de mensen die u dierbaar zijn .

daarom zult u niet alleen zijn en zullen de mensen waar u van houdt dicht bij u blijven ,dat is wat humor kan doen want ook voor de mensen om u heen is het anders te moeilijk .

Ik wens u veel Liefde -Licht en kracht toe .

Maria

Door Maria op 31-5-2010 19:50

Het gaat jou erom dat het leven echt af is en dat je je verzoend hebt met de dood.

Ik vind jou denkwijze erg mooi en rustig.

Wij kennen elkaar van twitter.

Lieve groet,Alice

Door Alice Gerritsen op 22-2-2012 21:55

Login om commentaar toe te voegen.