Zoek

Magie

Ik loop met een been op de stoep.... En een been in de goot.... En als ik dat niet doe.... Dan ben ik morgen dood....*

Kinderen zijn keien in magisch denken. Ze hebben een natuurlijke hang naar autonomie. ‘Als ik de trapleuning niet loslaat, krijg ik die vurig verlangde fiets voor mijn verjaardag.’ Een prettig gevoel dat je door eigen handelen situaties kunt beïnvloeden.

Wanneer onmacht gepaard gaat met angst, wordt magisch denken bittere noodzaak. ‘Als ik het wit op het zebrapad niet aanraak, gaat oma niet dood, maar wordt ze weer gezond.’

Sinds ik ziek ben heb ik ervaren dat ook volwassenen keien zijn in magisch denken. ‘Dat jij tegen alle verwachtingen in nog leeft, heb je beslist te danken aan je positieve levenshouding.’ ‘Zie je wel, als je maar positief blijft denken kun je zelfs kanker overwinnen.’

Een menselijke reactie op de frustrerende machteloosheid tegen kanker en de dood: geloven dat je iets kunt doen. De redenering komt voort uit pure liefde. Ik waardeer dat.

Ik geloof er niets van. Stel dat ik nog leef door mijn positieve levenshouding, hoe zit dat dan met mijn overleden lotgenoten? Zijn Zoli, Marjan, Lous, Margriet, Hans en al die anderen gestorven, omdat ze zich schuldig gemaakt hebben aan negatieve gedachten? Dood door eigen schuld? Nee. Zij en hun artsen hebben al het mogelijke ingezet voor genezing. Dat is niet gelukt. Hun lichamen werden gesloopt door kanker. Niet door een negatieve levenshouding.

Vroeger, toen ik nog gezond was, had ik regelmatig negatieve gedachten. Als die zich ophoopten, als alles mis leek te gaan, gaf ik mij een dag over aan negativiteit. Een baaldag heette dat. Nu ben ik ongeneeslijk ziek. Als ik mijn levensduur kan verlengen door positief te denken, verandert een onschuldige baaldag plotseling in een regelrechte suïcidale actie. Ik word daar zenuwachtig van.

Ik kan de lengte, de kwantiteit, van mijn leven niet beïnvloeden. Toch doe ik mijn best om positief te denken. Daarmee kan ik de kwaliteit van mijn leven beïnvloeden. Ik heb nog maar een kort stukje leven voor mij. Daar ben ik zuinig op. Ik span mij in om het aantal baaldagen tot een minimum te beperken.

Ik heb lotgenoten die zich tegen opgedrongen positief denken verzetten. Sommigen willen een tegenbeweging in het leven roepen. Een soort ‘club ter bestrijding van de plicht tot positief denken’. Hoezeer ik hun mening ook deel, ik zal nooit lid worden van de club.

De ouders die ontroerd vertellen dat hun dochter kanker heeft overwonnen. De dochter die stralend haar geheime wapen onthult: ze weigerde gewoonweg om ziek te zijn. De uitbehandelde man die blij al zijn hoop op positief denken heeft gevestigd. Hoop doet leven. De trotse vrouw die kanker versloeg door de sterke combinatie van chemokuren en een positieve levenshouding.

Het is hun recht om te geloven in positief denken als remedie tegen kanker. Het maakt hen sterk, hoopvol, blij, trots. Het verhoogt de kwaliteit van hun leven. Geen club of individu heeft het recht dit van hen af te pakken. Sterker dan mijn geloof in mijn eigen overtuigingen, is mijn geloof in het recht van iedereen op het hebben van een eigen overtuiging. En het recht om van overtuiging te veranderen.

Niets zo veranderlijk als een mens. Het leven loopt altijd anders dan je verwacht. Ik en mijn leven kunnen op de valreep een radicale wending nemen. Al mijn verwachtingen en overtuigingen ten spijt. Overstag gaan voor de verleiding van magisch denken. In dat geval de tekst op mijn overlijdenskaart graag aanpassen aan de werkelijkheid:

Ze liep met een been op de stoep

En een been in de goot

De vuilnisauto kwam

En reed haar zomaar dood

Toch nog geheel onverwacht…



Liedje van Kinderen voor kinderen.

Bron:www.musicfrom.nl/songteksten/kinderen_voor_kinderen/een_been_op_de_stoep.html

3 commentaar(en) op artikel "Magie"

Dag Susanna,

"Ik en mijn leven kunnen een radicale wending nemen"..Overstag gaan voor het magisch denken..?

Is dat dan al een deel van je? Overstag gaan ..het lijkt of dat iets is wat toch stiekem eigenlijk niet mag..magisch denken. Ik wil het meemaken dat jij "overstag" gaat. Maar dan dat je dat wil.Je ervoor kiest. Wat leidt je dan?

Ben al mijn hele leven geinteresseerd in wat drijft, motiveert te leven met de dood voor ogen.Wil van je leren...Een flinke meid is op haar toekomst voorbereid toch. ook ik zal straks doodgaan..

Tot gauw weer,

Groet en liefs,

Coby

Door coby.vantilborg op 23-11-2010 19:50

Hallo Suzanna,

Respect voor je instelling en prachtig gekozen woorden. Ik wens je nog vele goede jaren/maanden/dagen en momenten toe. Geluk en voorspoed op je pad.

Als journalist werd ik op deze site geattendeerd, als mens reageer ik op je column.

Door Drik Karten op 2-12-2010 14:20

Lieve suzanna, Moeilijke onderwerpen zowel kanker als sterven.Ieder sterft toch op zijn/haar tijd en soms ben je in de gelegenheid gesteld om je sterven min of meer aangezegd te krijgen doordat je kanker krijgt.Zou het er niet om gaan om zo te leven dat je goed, volledig,voorbereid en misschien vol overgave kunt sterven.Daar wordt zo weinig aandacht aan besteed ook door het KWF Ik wil daarmee uitdrukkelijk niet zeggen dat dat zo makkelijk zou zijn maar mijn ervaring is is dat angst en strijd , verdieping en ontmoeting soms zo in de weg kunnen staan en het laatste stuk van het leven zo zwaar kunnen maken.Als ik bij het sterven van een mensen mag zijn vind ik juist het totale moment van overgang erg indrukwekkend, ik zou bijna willen zeggen 'heilig'

Net als bij een bevalling er gaat in dit geval een mens over een drempel.

Dankjewel voor je mooie website en je tweets

Door Cis op 21-10-2011 20:32

Login om commentaar toe te voegen.