Zoek

Euthanasieverzoek

Met een euthanasieverzoek geef je precies aan onder welke omstandigheden je graag wilt dat de arts euthanasie uitvoert. Het is een verzoek aan de arts. De formulering van de verklaring is dusdanig opgesteld dat er geen twijfels zijn over je wensen. 

Het document is erg belangrijk. Hiermee kan de arts achteraf aantonen dat hij aan jouw verzoek voldeed en dat hij dit niet zelf heeft bedacht. Daarmee voldoet hij aan een belangrijk deel van de zorgvuldigheidseisen die in de wet worden gesteld aan artsen die ingaan op een verzoek om euthanasie. Met dit document bespaar je de arts een hoop problemen achteraf en daarmee vergroot je de kansen dat de arts je wens uitvoert. Er bestaat immers geen recht op euthanasie. Ook niet met een verklaring! Het document is verder nog van belang, omdat het blijft gelden indien je zelf je wensen niet meer kenbaar kan maken, bijvoorbeeld door coma of dementie. 

Voor meer informatie:
www.nvve.nl


Er bestaat geen recht op euthanasie of palliatieve sedatie 

Gaat het in de landelijke media over de laatste levensfase, dan wordt er relatief veel aandacht besteed aan medische beslissingen. Vooral aan euthanasie. Toch bestaan er grote misverstanden over euthanasie. Velen denken dat de arts moet meewerken aan euthanasie omdat zij een euthanasieverklaring hebben ingevuld. 

Hoe vervelend het ook is om te moeten zeggen: een dergelijk formulier zegt niets over de vraag of de euthanasiewens wel of niet wordt vervuld. Veel relevanter hiervoor is de vraag of mensen die wens al dan niet vooraf hebben besproken met hun huisarts en te horen hebben gekregen dat de huisarts in principe niet tégen het toepassen van euthanasie is. Veel meer zekerheid valt er niet te krijgen. Want als puntje bij paaltje komt, kan het zijn dat de huisarts toch niet aan de euthanasiewens kan meewerken. Bijvoorbeeld omdat hij van mening is dat uw lijden nog niet ondraaglijk en uitzichtloos is, zoals de wet vereist. Of omdat hij zelf nog aan het idee moet wennen dat u via euthanasie de wereld wilt verlaten. 

Het misverstand dat mensen ‘recht hebben’ op euthanasie is hardnekkig. In de praktijk kan dat tot een hoop gedoe en teleurstellingen leiden. Wie dacht dat dat recht bestond en pas op zijn ziek- of sterfbed merkt dat dat een illusie is, kan zich behoorlijk bedrogen voelen. Een tijdig gesprek over het euthanasiestandpunt van de huisarts kan dat voorkomen.

De laatste jaren heeft het euthanasiemisverstand er een collega bijgekregen: er zou even goed een ‘recht’ op palliatieve sedatie bestaan. Bij palliatieve sedatie wordt het bewustzijn dusdanig verlaagd, dat de stervende geen nare klachten meer ervaart. Het is, net als euthanasie, een behandeling die ernstig lijden op het sterfbed kan verlichten. ‘Als de arts niet wil meewerken aan euthanasie, dan kies ik voor palliatieve sedatie’, spreekt de volksmond. 

Helaas. Ook palliatieve sedatie kan niet afgedwongen worden. De keuze om tot palliatieve sedatie over te gaan is aan de arts, en hij is daarbij aan regels gebonden: de klachten die de patiënt heeft kunnen op geen enkele andere wijze worden verlicht, en de patiënt moet erg nabij het sterven zijn (één à twee weken). Er valt nooit te voorspellen of u in een dergelijke situatie terecht komt. 

De ingewikkelde kanten van de twee behandelingen – euthanasie enerzijds, en palliatieve sedatie anderzijds – kunnen niet vroeg genoeg aan de orde komen in gesprekken tussen arts en patiënt. Hoe realistischer de verwachtingen, hoe kleiner de kans dat er ruis of onrust ontstaat rondom deze thema’s. Daarbij zijn zowel de arts als de patiënt gebaat. Het is dus ook hun beide verantwoordelijkheid om het hier eens over te hebben. Bij de eerstvolgende ontmoeting bij voorbeeld. 

Door: Rob Bruntink